KONCEPCJA FUNKCJONOWANIA I ROZWOJU - Szkoła w Santoku

Idź do spisu treści

Menu główne

KONCEPCJA FUNKCJONOWANIA I ROZWOJU

Organizacja pracy szkoły




KONCEPCJA FUNKCJONOWANIA I ROZWOJU
Zespołu Szkół w Santoku
W LATACH 2013 – 2018




Opracowana przez Radę Pedagogiczną Zespołu Szkół w Santoku we współpracy z Przewodniczącą Rady Rodziców.
Przyjęta do realizacji uchwałą nr 19/12/13 Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół w Santoku z dn. 30. 08. 2013 r.
Przedstawiona i zaakceptowana przez Samorządy Uczniowskie Zespołu Szkół w Santoku w dn.  …………………………………………………….



DOTYCHCZASOWY ROZWÓJ PLACÓWKI
Obowiązująca do tej pory misja Zespołu Szkół w Santoku mówiła o integralnych działaniach wychowawczych i dydaktycznych. Dążeniem wszystkich było ukształtowanie wszechstronnie wykształconego człowieka, który jest ciekawy świata, wrażliwy na dobro własne, piękno i prawdę, umie szanować zdrowie własne i innych, dostrzega problemy innych ludzi, jest kulturalny, ambitny i uczciwy, ma poczucie własnej wartości i nie ulega negatywnym wpływom. Szkoła pracuje według określonych przez siebie zasad – uznaje chrześcijański system wartości z poszanowaniem odrębności wyznaniowej w duchu ekumenizmu i tolerancji, traktuje każdego człowieka jako niepowtarzalną jednostkę, uznaje nadrzędną rolę rodziców w wychowaniu, uznaje pracę jako przywilej i możliwość spełniania się oraz kształtuje postawy patriotyczne w oparciu o tradycje szkoły, regionu i kraju. Absolwent szkoły podstawowej powinien być Aktywny – świadomy, natomiast gimnazjum Samodzielny – odpowiedzialny.
Dotychczasowe kierunki rozwoju szkoły określone były w Koncepcji rozwoju Zespołu Szkół w Santoku na lata 2010 – 2013.
W placówce miał być stworzony sprawnie działający system pomocy psychologiczno – pedagogicznej. Wraz z wejściem w życie nowego rozporządzenia określającego zasady jej udzielania szkoła podjęła intensywne działania w celu zaspokojenia indywidualnych potrzeb uczniów. Nauczyciele podjęli studia podyplomowe z zakresu psychologii i logopedii oraz kursy doskonalące z zakresu terapii, w tym terapii tańcem. Połączenie szerokiej wiedzy o dzieciach z kompetencjami do udzielania im pomocy dało pozytywne efekty edukacyjne. W placówce wprowadzono szereg zajęć z tego zakresu: zespoły dydaktyczno – wyrównawcze, zajęcia korekcyjno – kompensacyjne – tak jak w poprzednich latach oraz treningi ortograficzne, terapię tańcem, zajęcia logopedyczne, terapię pedagogiczną i dodatkowe zajęcia plastyczne dla uzdolnionych.
Szkoła wyznaczyła sobie za zadanie wypracowanie i wdrożenie planowych spójnych działań interdyscyplinarnych prowadzonych poza systemem klasowo – lekcyjnym w celu pełnej realizacji nowej podstawy programowej. Nauczyciele uczestniczyli w szkoleniowych radach pedagogicznych i spotkaniach, podczas których doskonalili swoje umiejętności w zakresie organizacji wycieczek edukacyjnych i projektów interdyscyplinarnych. Uczniowie uczestniczyli w wielu ciekawie przygotowanych formach.
Ważnym kierunkiem rozwoju było podnoszenie świadomości i kompetencji środowiska rodzinnego. Zebrania rodziców połączono z działaniami edukacyjnymi dla dorosłych. W klasach młodszych wszystkim zebraniom towarzyszyły występy uczniów. Zawsze w tym dniu organizowane są wystawy prac uczniów – obrazów, grafik, rysunków, orgiami oraz gazetek. Udało się zaktywizować rodziców do czynnego udziału w wielu szkolnych przedsięwzięciach.
Wśród wyznaczonych zadań było również gromadzenie pomocy naukowych i książek umożliwiających dobrą realizację podstawy programowej. Zgodnie z tymi założeniami co roku kupowane były książki do biblioteki szkolnej. Pracownia przyrodnicza wyposażona została w tablicę multimedialną, a nauczyciele dostali do swojej dyspozycji 6 nowych laptopów. Uczniowie otrzymali do pracy kamerę.
Obecnie do mocnych stron Zespołu Szkół w Santoku zaliczyć należy:
1. Właściwą pracę zespołową nauczycieli
2. Stałość kadry pedagogicznej i jej determinację w doskonaleniu zawodowym
3. Szeroką ofertę edukacyjną placówki uwzględniającą potrzeby i możliwości rozwojowe uczniów
4. Organizację pomocy psychologiczno – pedagogicznej poprzez różnorodne zajęcia edukacyjne
5. Aktywność uczniów i samodzielne podejmowanie przez nich inicjatyw. Aktywność samorządów uczniowskich.
6. Właściwe wykorzystanie zasobów lokalnego środowiska. Posiadanie partnerów środowiskowych
7. Wieloletnią współpracę z Muzeum Grodu Santok
8. Sukcesy uczniów gimnazjum w konkursach przedmiotowych
9. Dobry obraz szkoły w ewaluacji zewnętrznej. Dobry wizerunek szkoły w środowisku lokalnym.
10. Planowanie pracy
11. Bazę lokalową umożliwiającą realizację celów edukacyjnych
12. Brak konfliktów

DALSZY ROZWÓJ PLACÓWKI W LATACH 2013 – 2018
Potrzeby rozwojowe uczniów określono na podstawie:
a) analizy sytuacji szkolnej i społecznej poszczególnych uczniów podczas zebrań zespołów oddziałowych,
b) wywiadu z pedagogiem szkolnym,
c) analizy osiągnięć edukacyjnych uczniów, dokonanej przez radę pedagogiczną,
d) analizę frekwencji uczniów,
e) analizę czytelnictwa,
f) wypowiedzi rodziców w ankietach przeprowadzanych w ramach ewaluacji wewnętrznych,
g) analizę opinii i orzeczeń poradni psychologiczno – pedagogicznej,
h) wywiady z samorządem uczniowskim.
Czynniki środowiskowe, warunkujące funkcjonowanie Zespołu Szkół w Santoku:
a) szkoła wiejska w pobliżu miasta wojewódzkiego,
b) uczniowie pochodzą z siedmiu pobliskich miejscowości i w większości dojeżdżają środkami komunikacji publicznej,
c) szkoła oddalona jest od centrum Santoka i rejonów zwartej zabudowy,
d) Santok jest miejscowością historyczną,
e) szkoła położona jest w rejonie o dużych walorach geograficznych, przyrodniczych i krajobrazowych,
f) do najbliższych partnerów szkoły zaliczają się: Muzeum Grodu Santok, Klub Sportowy „Kasztelania” Santok, Gminny Ośrodek Kultury, Bank Spółdzielczy w Santoku,
g) szkoła pozyskuje również innych partnerów, np. KSSSE AZS AWF Gorzów i PKO BP.
Oczekiwania środowiska lokalnego zbadano poprzez ewaluację wewnętrzną, przeprowadzoną w roku szkolnym 2012/2013.

Kierunki rozwoju szkoły:
1. Doskonalenie sprawności stosowania i realizowania wypracowanych w szkole procedur, programów i działań
2. Indywidualizacja pracy z uczniami uwzględniająca kreowanie edukacyjnego sukcesu ucznia
3. Wdrażanie rodziców do świadomej współpracy
4. Podejmowanie działań racjonalizujących rzeczywistość dzieci i młodzieży
5. Kształtowanie postaw patriotycznych. Uczenie tolerancji i altruizmu.
6. Aktywizowanie i motywowanie nauczycieli
7. Tworzenie przyjaznej atmosfery sprzyjającej rzetelnej pracy

Doskonalenie sprawności stosowania i realizowania wypracowanych w szkole procedur, programów i działań
W ostatnich latach w Zespole Szkół w Santoku wprowadzono wiele nowych procedur, opracowano i wdrożono do realizacji programy edukacyjne, które będą funkcjonowały także w latach następnych oraz podjęto szereg działań o charakterze edukacyjnym, wychowawczym i opiekuńczym o kilkuletnim horyzoncie czasowym. Podlegają one stałej i systematycznej ewaluacji w celu doskonalenia ich wykorzystywania dla podnoszenia efektywności. Cykliczność programów i przedsięwzięć pozwala na dokonywanie analiz porównawczych, wyciąganie wniosków i w rezultacie taką modyfikację działań, która zapewni optymalną realizację założonych celów.
Na podkreślenie zasługują tutaj program patriotyczny Moja Polska, planery jako procedura organizacji pracy placówki, system kar i nagród, system pracy zespołowej nauczycieli i zajęcia muzealne. Przyniosły one wiele pozytywnych efektów. Program edukacyjny Moja Polska zrealizował w atrakcyjnej formie wiele celów edukacyjnych i wychowawczych, jest lubiany przez uczniów i wysoko oceniany przez nauczycieli i rodziców. Dzięki planerom całoroczne zadania z planu pracy szkoły ulegają porządkującej segmentacji, są łatwe do monitorowania, modyfikacji i oceny. System kar i nagród funkcjonuje w szkole od roku i przez cały czas znajduje się w fazie doskonalenia. System pracy zespołowej nauczycieli określił w zeszłym roku zadania dla poszczególnych grup nauczycieli, zapewniając warunki do wszechstronnej analizy ilościowej i jakościowej obszarów działalności szkoły i wypracowywania wniosków do dalszej pracy. Innowacyjne zajęcia muzealne, które szkoła realizuje we współpracy z Muzeum Grodu Santok, każdego roku cieszą się wśród uczniów wielką popularnością i należy je kontynuować ze względu na bardzo dużą wartość edukacyjną.
Doskonalenie sprawności stosowania i realizowania wypracowanych w szkole procedur, programów i działań ma kluczowe znaczenie dla pomyślnego i wszechstronnego rozwoju szkoły, ponieważ wszelkie nowe rozwiązania buduje się na fundamentach dotychczasowych, pozytywnych doświadczeń.

Indywidualizacja pracy z uczniami uwzględniająca kreowanie edukacyjnego sukcesu ucznia
Współcześnie bardzo wiele mówi się o wzmacnianiu motywacji uczniów do nauki. Coraz bardziej oczywisty staje się fakt, że tylko świadomy swych celów edukacyjnych i właściwie zmotywowany uczeń może osiągnąć sukces w szkole, a później – w życiu. W minionych latach w szkole w Santoku dużo uwagi poświęcono na wdrożenie aktywnych metod nauczania (ze szczególnym uwzględnieniem metody problemowej i projektu), a następnie na doskonalenie rozpoznawania potrzeb i możliwości rozwojowych uczniów i zachowania się w różnych sytuacjach kryzysowych w celu właściwego planowania i realizowania procesu dydaktyczno – wychowawczego.
W następnych latach należy wykorzystać zdobytą wiedzę, umiejętności i doświadczenia do indywidualizacji pracy z uczniami. Głównym jej elementem stanie się ustalanie celów indywidualnych dla poszczególnych uczniów, które będą ukierunkowywały ich rozwój. Przykładami takich celów mogą być: konkretne oceny roczne z niektórych (bądź wszystkich) zajęć edukacyjnych, udział w konkursach przedmiotowych, wystawa prac plastycznych lub minimalny akceptowalny wynik egzaminów zewnętrznych. Opisywana indywidualizacja ma być spójna z innymi elementami motywacyjnymi, np. ze współpracą z elementami rywalizacji, stosowaniem technik wzajemnego uczenia się, tutoringiem i metodami pozytywnego wsparcia. Taka indywidualizacja pracy z uczniami pozwala na szybką i konkretną weryfikację poczynań edukacyjnych ucznia i ich ewentualną korektę oraz na wzrost efektów kształcenia w Zespole Szkół w Santoku.
Wdrażanie rodziców do świadomej współpracy
Nauczyciel, chcący efektywnie towarzyszyć uczniom w ich rozwoju, musi zyskać dla siebie przychylność rodziców. Bez współpracy z rodzicami nie będzie on miał wpływu na rozwój osobowości i psychiki ucznia. Rodzice są koniecznym i nieodzownym filarem, od którego zależy sprawne funkcjonowanie szkoły. Powinno się pobudzać zainteresowania rodziców światem dziecięcych przeżyć, tym, co się dzieje w szkole, zmieniać ich świadomość pedagogiczną.
Modyfikowanie oddziaływań wychowawczych rodziców, ukazywanie właściwej drogi w pracy z dzieckiem, ułatwia wzajemne porozumienie między rodzicem a nauczycielem, pozwala wypracować wspólny kierunek działań. Poszerzenie wiedzy na temat prawidłowości rozwojowych i głównych problemów na różnych etapach rozwoju, a także usprawnienie umiejętności wychowawczych, umożliwia rodzicom unikanie poważnych błędów wychowawczych mogących prowadzić do powstania u dziecka zachowań niepożądanych. Nie jest to łatwe zadanie, ponieważ każdy człowiek posiada swoje priorytety, światopogląd, sposoby wychowania, wartości i cele życiowe zupełnie rozbieżne z poglądami innych.
Budowanie świadomej współpracy z rodzicami będzie polegało na wspólnym rozwiązywaniu klasowych problemów, udziale rodziców w planowaniu i realizacji różnych form pracy szkoły, udziale rodziców w działaniach edukacyjnych dla dorosłych, dotyczących rozwoju dzieci, stworzeniu sprawnego systemu wsparcia pedagogicznego i psychologicznego oraz wprowadzeniu szybkiego systemu informacji o działaniach szkoły.

Podejmowanie działań racjonalizujących rzeczywistość dzieci i młodzieży
Życie dzieci i młodzieży we współczesnym świecie pełne jest zagrożeń, polegających na sytuacji multiwyboru w prawie każdej dziedzinie życia. Otaczająca rzeczywistość kusi przepychem rzeczy, kolorów i doznań, nadmiarem informacji, gadżetów elektronicznych, idei i pokus. Młody człowiek wiele czasu poświęca na odnalezienie się w tym swoistym targowisku próżności, wielokrotnie zapominając o tym, co w życiu ważne, właściwe, potrzebne. Dostępność łatwej rzeczywistości powoduje, że adolescenci żyją krótką, przyjemną chwilą, nie myśląc nie tylko o swej dalszej przyszłości, ale też nie przywiązując wagi do tego, co będzie jutro, pojutrze, za tydzień.
Wśród działań racjonalizujących rzeczywistość dzieci i młodzieży planuje się systematyczne odnoszenie się do wyznaczonych im indywidualnych celów edukacyjnych, organizowanie i przeprowadzanie projektów edukacyjnych, których celem będzie profilaktyka zagrożeń wynikających z niewłaściwego korzystania z najnowszych zdobyczy cywilizacji, proponowanie zdrowych form spędzania czasu, uczenie segregowania i wykorzystywania informacji, przeprowadzanie badań i analiz dotyczących zagrożeń i prezentowanie wyników wraz z refleksjami i wnioskami oraz planowanie działań profilaktycznych, dotyczących zagrożeń ze strony internetu.

Kształtowanie postaw patriotycznych. Uczenie tolerancji i altruizmu.
Celem i zadaniem każdej szkoły jest dbałość o wszechstronny rozwój młodego człowieka, między innymi poprzez kształtowanie poczucia tożsamości kulturowej, lokalnej i narodowej, postaw patriotycznych, rozbudzanie zainteresowania kulturą regionu i życiem lokalnym. Pracując z dziećmi i młodzieżą, nauczyciele zobowiązani są do kształtowania pozytywnej postawy wobec życia ludzkiego, Ojczyzny i przyrody. Rodzice mają nadzieję, że szkoła zapewni dzieciom edukację i wychowanie uwzględniające wartości ogólnoludzkie.
Patriotyzm, wychowanie patriotyczne i podobne zwroty utraciły siłę wyrazu w naszych czasach. Używane często, dla osiągnięcia określonych, bieżących celów politycznych, nieco spowszedniały. Wobec tego przypada tu ważna rola nauczyciela, który powinien włożyć wysiłek, aby nauczyć miłości do Ojczyzny.
Podobnie, nowoczesna polska szkoła powinna kłaść nacisk na kształtowanie w swoich wychowankach szeroko rozumianej tolerancji. Poszanowanie odmienności w tak bardzo zróżnicowanym współczesnym świecie jest postawą pożądaną, cenną i niezbędną do prawidłowego funkcjonowania młodego człowieka. Kolejnym wyzwaniem w procesie wychowawczym szkoły jest wdrażanie postawy altruizmu, która łącznie z tolerancją stanowi o wartości każdego człowieka.
Nauka tak ważnych wartości jak patriotyzm, tolerancja i altruizm musi przebiegać w sposób zaplanowany i usystematyzowany, a jednocześnie przewidywać działania adekwatne do pojawiających się wyzwań i sytuacji. Nigdy nie należy też przestawać mówić o wartościach, poczynając od ich definicji, poprzez pokazywanie przykładów, do wskazywania i kształtowania wzorców. Wpajanie opisywanych postaw oprzeć należy na zasobach lokalnego środowiska, które wielkim ideom nadaje realny, bliski wymiar.

Aktywizowanie i motywowanie nauczycieli
Dobrze i sprawnie funkcjonująca szkoła opiera się w dużej mierze na aktywnych, wszechstronnie wykształconych i odpowiednio zmotywowanych nauczycielach. Ogromną, trudną do przecenienia rolę w tym zakresie odgrywa dyrektor placówki, który wykorzystując posiadaną wiedzę i umiejętności, analizując potrzeby szkoły i możliwości nauczycieli, zarządza zasobami ludzkimi. Najlepszą formą zarządzania jest przechodzenie od postawy zarządcy do trenera kreatywności. W Zespole Szkół w Santoku stałość kadry gwarantuje dobre jej poznanie, a aktywność nauczycieli sprzyja rozwojowi placówki w tym właśnie kierunku.
Niebagatelną zaletą dyrektora – trenera kreatywności jest jego systematyczne czuwanie nad realizacją zadań szkoły bez udziału osób z zewnątrz. Taki dyrektor inspiruje kadrę do poszukiwania pomysłów, śmiałego ich prezentowania i konfrontuje je z realnym życiem. Ważnym zadaniem jest świadome dążenie do osiągania przez nauczycieli nieświadomości kompetencji, czyli takiego etapu w rozwoju zawodowym, gdzie umiejętności stają się drugą naturą nauczyciela.

Tworzenie przyjaznej atmosfery sprzyjającej rzetelnej pracy
Oczywisty jest pozytywny wpływ przyjaznej atmosfery na poziom pracy szkoły, sukcesy uczniów i nauczycieli. Należy ją wytwarzać i pielęgnować na co dzień. Pierwszym ważnym elementem w tej dziedzinie jest tworzenie oferty edukacyjnej, odpowiadającej potrzebom uczniów, nie ma bowiem nic cenniejszego w szkole niż uśmiechnięte i zadowolone twarze uczniów. Kolejnym sposobem pracy nad atmosferą w szkole jest poszanowanie i rozwijanie samorządności uczniów oraz kreowanie i wspólna realizacja inicjatyw uczniowskich. Warto też promować szkołę w środowisku lokalnym, ze szczególnym zwróceniem uwagi na jej działania i sukcesy. Znaczące jest też stosowanie aktywnych metod nauczania, używanie metod pozytywnego wsparcia i wykorzystywanie elementów pracy metodą tutoringu. Duże znaczenie w osiąganiu dobrej atmosfery ma właściwe stosowanie finansowych i pozafinansowych sposobów motywowania nauczycieli.







PODWALINY FUNKCJONOWANIA I ROZWOJU ZESPOŁU SZKÓŁ W SANTOKU

BEZPIECZEŃSTWO I DYSCYPLINA       → podłoże pracy z dziećmi
SZACUNEK I GODNOŚĆ                       → podstawa współistnienia
KREATYWNOŚĆ I INNOWACYJNOŚĆ   → fundament nauczania i doskonalenia
WSPÓŁPRACA I WSPÓŁDZIAŁANIE      → cokół dobrej organizacji
ROZWÓJ                                              → motor każdej ewolucji
KONSEKWENCJA                                  → jasność sytuacji
INDYWIDUALIZACJA                            → droga do sukcesów uczniów




















Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego